Periodisering

Een atleet kan niet het hele jaar door in topvorm zijn. Dit feit leidt tot een periodisering van het trainingsritme, omdat anders het gevaar bestaat dat de algehele anabole situatie omslaat in een catabole. In het kader van de trainingsbesturing wordt gebruik gemaakt van langdurige opbouw-, stabilisatie- en afbouwperioden van de belasting.

Dit systeem van periodisering maakt het mogelijk overbelasting te voorkomen en anderzijds op bepaalde tijdstippen hogere belastingspieken te bereiken.

Op kleine schaal, begin je met individuele trainingsblokken. Voor getrainde atleten is een 3-1 verhouding vastgesteld. Dit betekent drie opeenvolgende dagen trainen en dan een rustdag. Voor bijzonder jonge of nog niet getrainde sporters en beginners in de sport kan ook een 2-1-verhouding worden gehanteerd. Aangezien na elke twee dagen inspanning al herstelfasen zijn gepland, helpt dit overtraining en blessures als gevolg van chronisch hoge inspanning (en gebrek aan regeneratie) te voorkomen.

Bovendien verhoogt u vaak het trainingsvolume in een periodisering over weken. Dit betekent dat twee of drie weken van toenemende trainingsbelasting (volume en/of intensiteit) gepaard gaan met een week rust (ook hier traint u in een 3-1 of 2-1 verhouding).

Tijdens het seizoen beschrijft de periodisering het verloop van de afzonderlijke trainingsfasen. Voor een duursporter omvat dit het buitenseizoen, de voorbereiding, met name de ontwikkeling van het basisuithoudingsvermogen, en tenslotte de specialisatie- en wedstrijdfase. Een klassieke aanpak zou zijn om tijdens de voorbereiding te trainen met een bijzonder hoog trainingsvolume maar een lage intensiteit. Bij specialisatie wordt het volume dan verkleind en concentreert men zich, bijvoorbeeld, op specifieke intervaleenheden in EB of SB.

Sommige coaches zouden ook gebruik maken van seizoensperiodisering in het trainingsmanagement van hun atleten. Dit is vooral gebruikelijk in Olympische disciplines, die een vierjarige Olympische cyclus volgen. Aangezien deze sporten vaak minder geld en media-aandacht krijgen, is het extra belangrijk om op het hoogste niveau te presteren op de Olympische Spelen. Dus na een (inspannend) Olympisch seizoen is er een wat rustiger jaar met minder wedstrijden en een totale trainingsomvang die misschien meer in het lagere segment ligt voor een beroepsatleet, voordat men in de daaropvolgende jaren weer toeneemt en voortdurend probeert een topvorm op te bouwen.

Deel deze post