Zuurstofopname

De zuurstofopname dient om het bloed van zuurstof te voorzien. Bij longademhaling wordt ook kooldioxide uitgeademd, een afvalproduct van het energiemetabolisme.

De zuurstofopname hangt af van de intensiteit van de inspanning; tijdens sportieve activiteiten stijgt de polsslag sterk, naast de ademhalingsfrequentie.

De gecoördineerde interactie van het vermogen om zuurstof op te nemen met het cardiovasculaire systeem is een beperkend criterium voor uithoudingsprestaties. De maximale zuurstofopname (VO2-Max) registreert deze waarde en geeft informatie over het aëroob uithoudingsvermogen van een atleet (cf. Zintl 1997).

Met een toename van de trainingsintensiteit is er een continue toename van de ademhalingsfrequentie en het ademminuutvolume. In rusttoestand is dit ongeveer acht liter; bij maximale belasting kan deze waarde meer dan 100 liter bedragen.

In een normale toestand (zonder inspanning) heeft iedereen een constante zuurstoftoevoer, maar bij intensieve inspanning kan het lichaam meer zuurstof nodig hebben dan het kan opnemen, en dus in een zuurstofschuld terechtkomen.

Deel deze post